“Mijn schilderijen zijn een brug tussen Oost en West, tussen zichtbaar en onzichtbaar, tussen herinnering en verbeelding.”

Als autodidact kunstschilder put ik uit een leven vol contrasten en verschuivingen. Geboren in Shanghai tijdens een tijd van onrust, door de Culturele Revolutie geslingerd tussen emoties, en uiteindelijk geworteld in Nederland — mijn werk draagt de sporen van deze reis.

De Chinese filosofie vormt de kern van mijn inspiratie. Het mystieke, het onwaarneembare, het onzegbare — deze krachten beïnvloeden mijn schilderijen. Ik probeer niet de werkelijkheid te kopiëren, maar haar essentie te vangen. Een gezicht, een lichaam, een landschap: het moet herkenbaar blijven, maar tegelijkertijd iets anders onthullen. Een glimp van wat achter de oppervlakte ligt.

Mijn techniek is het resultaat van jarenlang zoeken. Met kennis van anatomie en klassieke schildertechnieken werk ik voornamelijk in acryl en olie. Maar techniek is slechts een middel. Wat mij drijft is het streven naar een vorm van perfectie — niet als einddoel, maar als proces. Elke lijn, elke verflaag is een stap dichter bij begrip.

Mijn onderwerpen variëren: portretten die de menselijke essentie zoeken, landschappen die rust en mysterie uitstralen, abstracte composities waarin vorm en kleur de hoofdrol spelen. Maar of figuratief of abstract, in elk werk zit een Aziatisch tintje — een echo van mijn oorsprong, een fluistering van de filosofie die mij vormde.

Sinds de jaren '90, toen mijn leven rustiger werd en ik eindelijk ruimte vond om te schilderen, heb ik een lange weg afgelegd. Lid worden van Kunstliefde in Utrecht in 2007 en het winnen van de Hans van Dokkumprijs in 2008 waren bevestigingen, maar geen eindpunten. Het schilderen zelf blijft de drijvende kracht — het ontdekken, het uitdrukken, het verbinden van wat gescheiden lijkt.

Elk schilderij is een vraag zonder definitief antwoord, een zoektocht naar harmonie tussen chaos en orde, tussen Oost en West, tussen wat was en wat is.